Wednesday, January 10, 2018

ആച്ചിയമ്മ

ആച്ചിയമ്മ

നീണ്ടിടുങ്ങിയ ഒരിടനാഴിയാണ് ,വാതിൽ തുറന്നാൽ അതിനപ്പുറം ചുമന്ന കർട്ടേണുകളുള്ള അലങ്കരിച്ച വാതയാനമുള്ള മുറി.., ജനലകളിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു തുങ്ങുംനതുപോലെ മലനിരകൾ.. തൊട്ട് നിൽക്കും പോലെ തോന്നാറുണ്ട്...,,,

കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ മണം , കളിമണ്ണുപൊതിഞ്ഞ ചെറിയ നിറയടുപ്പിൽ എരിഞ്ഞു പൊന്തുന്ന കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ ഗന്ധം.., തടിയിൽ തീർത്ത ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മേശ സുന്ദരമായ ചെറുതും എങ്കിൽ നിറമുള്ളതുമായ തുണികൊണ്ടലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു... ചെറിയ ചെറിയ പൂവുകൾ തള്ളിനിൽക്കുന്നു .. ആയമ്മയുടെ കരവിരുതാണ്.. ദിവസവും മേശ വൃത്തിയക്കണമെന്നും തുണികൾ അടുക്കി ഇസ്തിരിയിട്ട് നിരയായി വയ്ക്കണമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് നിർബന്ധമാണ്...,

പ്രത്യേക സ്വഭാവമാണ്..
കൈകളിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന പ്രണയം തിങ്ങിനിറയുന്ന ഭാവം ചിലപ്പോൾ മാത്രം കാണപ്പെടാറുണ്ട്..,അതിലപ്പുറം തികച്ചും പരുഷമായ കർക്കശക്കാരൻ ..

ചാടിയ കവിളുകളിൽ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ അതി സുന്ദരനാണെന് പറയാൻ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് .. സ്വാതവേയുള്ള സൗന്ദര്യബോധം ഇരട്ടിപ്പിക്കണ്ടയെന്നു കരുതി മൗനം പാലിക്കാറാണുള്ളത്

ഇടുന്ന വസ്ത്രങ്ങളിൽ വല്ലാത്ത ശ്രദ്ധയാണ്..
ചിലനിരങ്ങളിൽ ദേഷ്യം..

ആയമ്മയ്ക്കു മാത്രമേ ദേഷ്യത്തെയും കുസൃതികളെയും അടക്കി നിർത്താനാകാറുള്ളൂ എന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്

വളരെ നേർമ്മയായ തരത്തിൽ ദോശ ചുട്ടുകൊണ്ടുവന്നു മേശപ്പുറത്തടുക്കി വയ്ക്കും.., ചെറിയുള്ളിയും വെളുത്തുള്ളിയും തേങ്ങയും ചേർത്തൊരു പ്രത്യേകതരത്തിൽ ചമ്മന്തിയുണ്ടാക്കി ചെറിയൊരു ബൗളിലാക്കി അടുത്തു വയ്ക്കും .. വല്ലാത്തൊരടുക്കും ചിട്ടയുമാണ്..,

അടുക്കളയിൽ എന്റെ കൈകൾ എത്താത്ത തരത്തിൽ പൊതിഞ്ഞുവച്ചൊരാശയം.., സ്നേഹത്തോടെ അതിനെ സ്വീകരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ആയമ്മ ആരാണ് എന്നു ചോദിക്കണമെന്നു പലവട്ടം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്..

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറിയെ ഇത്രയധികം ഭംഗിയായി ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന വിധം ഒരുക്കി ആദ്യനാളുകളിൽ തന്നെ അതന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടതാക്കിയ ആയമ്മ...

ആച്ചിയമ്മേ എന്നിടയ്ക്കദ്ദേഹം നീട്ടിവിളിയ്ക്കുന്നത് കേൾക്കാം..,

ആ വിളിയിൽ ചിലപ്പോൾ ഓടിക്കൊണ്ടു വെള്ളമോ അവശ്യത്തിനനുസരിച്ചദ്ദേഹം മനസ്സിൽ എന്തു കണുന്നുവോ അതു കൊടുക്കുന്നുണ്ടാകും എപ്പോളും....

അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ഇടയ്ക്കൊക്കെ ആ സ്നേഹം കാണുമ്പോൾ..

നീണ്ട ഗൗണിനുള്ളിൽ ഞാൻ സുന്ദരിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവെനിക്കുണ്ടാക്കിത്തന്നതും തനിക്ക് അസ്സലായി തയ്ക്കാനറിയാമെന്നു പറഞ്ഞുതന്നതും ആച്ചിയമ്മ തയ്ച്ചുതന്ന വയലറ്റിൽ വെള്ളപ്പൂക്കളുള്ള നീണ്ട ഗൗണാണ്..

ടെറസ്സിൽ നിന്നു വരാന്തയിലേക്ക് പടർന്നിറങ്ങിയ വെള്ള നിറമുള്ള പൂക്കൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്നു...

അദ്ദേഹം ഒപ്പമില്ലാത്ത രാത്രികളിൽ ആദ്യമൊന്നും ആച്ചിയമ്മയോട് മിണ്ടുവൻ ഭയമായിരുന്നു .പിന്നീടത് മാറി..

അവരുടെ ഓരോ കൈത്തഴക്കങ്ങളും കണ്ടുശീലിച്ചു...

മുടികളിൽ അവരുടെ കൈകളോടിയില്ലെങ്കിൽ ഉറക്കം കിട്ടില്ലായെന്നു തോന്നിപ്പോയിട്ടുണ്ട്..

അത്രമേൽ അദ്ദേഹം സ്നേഹിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ആച്ചിയമ്മ എനിക്ക് പ്രിയങ്കരിയാകുകയായിരുന്നു..

പൂജാമുറി വളരെ ചെറുതും ഇടുങ്ങിയതുമാണ്..

അതിനുള്ളിൽ നീല ഫ്രേയിം ചെയ്ത പാർഥസാരഥി വിഗ്രഹമുണ്ട് അതിനു ചുവട്ടിൽ ചെറിയ ചെറിയ ഗണപതി വിഗ്രഹങ്ങൾ.,

നല്ല മഴയുള്ള ഒരു രാത്രിയിലായിരുന്നു അത് , ആച്ചിയമ്മ കുന്തിരിക്കം കത്തിച്ചു പുകച്ചു കൊണ്ടു നടക്കുന്നു ഞാൻ സോഫയിൽ കാലുകൾ നീട്ടിവച്ചു മലർന്നു കിടന്ന്‌ പെരുമ്പടവത്തിനെ തിന്നു തീർക്കുന്നു, ഗോവണി കയറി മുകളിലേക്കാച്ചിയമ്മ പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

മുകളിൽ സുന്ദരമായ ഞങ്ങളുടെ മുറിക്കപ്പുറം ഒരിക്കലും എനിക്ക് തുറക്കുവാനോ എത്തിനോക്കുവാനോ അധികാരമില്ലാതിരുന്ന ചുവന്ന കാർട്ടേണുകളിട്ട എന്റേതിൻെറതിനെക്കാൾ സുന്ദരമായ ആ മുറിയുടെ വാതിലുകൾ ഞരങ്ങുന്ന ഒച്ച കേട്ടു.. , ഇടയ്ക്കാച്ചിയമ്മ അതിനുള്ളിൽ കയാറാറുണ്ട് അതിനകം വൃത്തിയക്കുവാൻ,

കളിമണൻഞ്ചെപ്പു വീണുടയുന്ന ശബ്ദവും, ആച്ചിയമ്മയുടെ ഞരക്കവും, ഭയന്നു വിറച്ചു കോണികയറിച്ചെല്ലുമ്പോൾ ആച്ചിയമ്മയുടെ മുഖത്തു നിറയെ ചെമ്പരത്തിയിതളുകൾ പോലെ പാടുകളുണ്ടായിരുന്നു, പിടഞ്ഞിറങ്ങിയോടി രണ്ടു മീറ്ററകലെയുള്ള വീടുത്തുന്നതിനുമുമ്പേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാർ...

ആച്ചിയമ്മയുടെ ശരീരം ഒരുപാട് ചില ചടങ്ങുകൾക്കപ്പുറം ആ ചുമന്ന കാർട്ടേണുകളുള്ള മുറിയുടെ പിന്വശത്തായൊരിടം കണ്ടെത്തിയാണടക്കം ചെയ്തത് .. നാട്ടിൽ നിന്നും കാത്തിമുത്തശ്ശിയും വിദ്യോപ്പോളും , മാധവചഛനും വന്നിരുന്നു.. എന്റെ വിറങ്ങലിച്ച മുഖത്തുനിന്നൊഴുകിയ കണ്ണൂനീരിനെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ വിദ്യോപ്പോളോത്തിരി പരിശ്രമിച്ചു..

പോലീസ് മേധാവി അയാൾ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഇത്രയ്ക്കു റിസ്‌ക്കെടുത്തു സാറിവിടെ എന്തു വിശ്വസിച്ചാണ്.. ???

മുമ്പേ പലയനുഭവങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ...

എന്റെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ മിഴിഞ്ഞുവന്നു...

കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ആച്ചിയമ്മയുടെ അടക്കം കഴിയും വരേയ്ക്കും മഴ തിമർത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

അഞ്ചുദിവസത്തിനിപ്പുറം കർമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ഉറങ്ങും നേരം വിദ്യോപ്പൊളിന്റെയും കാതിമുത്തശ്ശിയുടെയും നടുവിൽക്കിടക്കുമ്പോളും മുകളിലത്തെ ചുമന്ന കാർട്ടേണുകളുള്ള എന്റെ മുറിയെ ഭയപ്പാടോടെ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ  സർവ്വസാമഗ്രികളും ലോറിയിൽ കയറ്റി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്‌തകലുമ്പോളും ചുമന്ന കാർട്ടേണുകൾക്കു പിന്നിൽ ആച്ചിയമ്മയുടെ മുഖം മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....

Monday, December 25, 2017

ഒറ്റനൂൽപ്പക്ഷി

ഹൃദയം കത്തിയെരിഞ്ഞവളിലേക്കിറങ്ങി വന്നവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക എന്നതിലും ശ്രമകരമായ ഒന്നില്ല..
അവളെഴുതും..,
നീറ്റ്ലിനെ നീറിപ്പുകച്ചൂതി തെളിയിച്ച്...,ചുണ്ടിൽ ചിരി നിറച്ച് സ്നേഹം പൊഴിച്ചവൾ  നിൽക്കും...,
മുഖം മൂടി വയ്ക്കാത്തവർക്കു മുന്പിലവൾ പൊട്ടിചിതറിയൊരു കുഞ്ഞുമഴയായ് പെയ്യും..
ഉടഞ്ഞുടഞ്ഞില്ലാത്തകയാകും വരെയവൾ സ്വയമെരിയും.., കത്തിയെരിയുമ്പോളുമവൾ ചിരിക്കും സ്നേഹം പൊഴിക്കും...
രക്തം നൂലുകളായ്‌ മുകളിലേക്ക് പടർന്നുകയറുമ്പോളും ശ്വാസമില്ലാതാകമ്പോളും അവൾ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നു തനിയെ തെന്നി മാറി ഒരു കുപ്പായമണിയും..,
ആർക്കും മനസിലാകാത്ത ആരാലും തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത അവൾക്ക് ചേരാത്ത ആ കുപ്പായം..
അതിനുള്ളിൽ അവൾ മാത്രമാകും.., തണുത്തുറഞ്ഞ കൈകളെ തിരുമ്മി ചൂടുപിടിപ്പിക്കും, പൊട്ടിക്കരയുമലറും, നിലവിളിക്കും, തേങ്ങും, നിലത്തു കിടന്നുരുളും, മഴ നനയും മഴയിൽ മലർന്നു കിടക്കും, തരിശ്ശ് നിലത്തിൽ കാറ്റിനോടെങ്കിലും പറയുമവളെ കേൾക്കാൻ, അറിയാൻ.., സ്വന്തമെന്നു പറഞ്ഞൊന്നു പിടയ്ക്കാൻ, അവൾക്കായൊന്നു ചിന്തിക്കാൻ...അവളൊന്നുറങ്ങിക്കോട്ടെ ഉണർന്നു ചിന്തിച്ചു കാവലിരിക്കാൻ..,,
ഒന്നും അറിയിക്കാതെ അവളൊന്നു ചിരിച്ചോട്ടെ എന്നു ചോദിക്കും....,
ചിരിക്കുമുറക്കെയുറക്കെ..., സ്വയം തട്ടിയാശ്വസിപ്പിക്കും, സ്വയം കൈകളിൽ ചായും...,

അവളെയറിയുക എന്നതും അവളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലുക എന്നതും സാധാരണക്കാരനൊരുവന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല...
അവളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലുക എന്നത് അവൾ നടന്ന വഴികളിലൂടെ ഒരു നോട്ടമെങ്കിലും നയിച്ചവന് മാത്രം സാധ്യമാകുന്നത്..,
ഒറ്റയ്ക്ക് സൂര്യനസ്തമിക്കുന്നതും ഉദിക്കുന്നതുമറിഞ്ഞ് നാഴിക വിനാഴിക കണക്കുകൂട്ടിയവനാൽ സാധ്യമാകുന്നത്..,
ആർത്തിരമ്പുന്ന കടൽത്തിരകളെ സ്നേഹത്തോടെ കൊഞ്ചിച്ചതിലേക്ക് തനിയെ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നവനാൽ സാധ്യമാകുന്നത്.
ഭ്രാന്തമായ് ചിന്തകുളളവനും പറക്കുവാൻമനസ്സിൽ ചിറകുകളുള്ളവനും സാധ്യമാകുന്നത്....
അവളോളം ആഴത്തിൽ തിരികെ സ്നേഹിക്കുവാനും, നോവിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്നവനും സാധ്യമാകുന്നത്..,
ഒറ്റയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് മഴനനഞ്ഞവന് മാത്രം സാധ്യമാകുന്നത്....

അവളൊറ്റയ്ക്കൊരൊറ്റനൂൽപ്പക്ഷി...,
പരാതികളില്ലാതെ പരിഭവങ്ങളില്ലാതെ ആരോടും ഒന്നുമില്ലാതെ ഒരൊറ്റനൂലിനപ്പുറവുമിപ്പുറവുമൊരുപാട് സ്നേഹം വിളമ്പുന്നവൾ....
ആരോഹിയിലൂടെ ജീവിച്ചൊടുങ്ങാൻ  കൊതിച്ചവൾ..,
നെഞ്ചുനുറുങ്ങുമ്പോളും ചിരിക്കാൻ പഠിച്ചവൾ...
സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രം പഠിച്ചവൾ
അക്ഷരണങ്ങൾക്കിപ്പുറം സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്തവൾ
സ്വപ്നങ്ങളെ വിൽക്കാനാകാത്തവൾ...
അവൾ ജീവിക്കുമായിരുന്നു ആർക്കെങ്കിലുമൊക്കെയായ് സ്വയമുരുകി...വെളിച്ചമായോരൽപം സ്നേഹത്തിനപ്പുറമൊന്നുമാഗ്രഹിക്കാതെ ഒരൊറ്റനൂലിനിപ്പുറം അവളുടെ കുഞ്ഞു കുപ്പായത്തിനും മുഖംമൂടിക്കുമുള്ളിൽ

Thursday, October 26, 2017

എന്റെ ഒരു ദിവസം

ചിലയിടങ്ങളിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുക എന്നത് നാം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവോ ഇല്ലയോ എന്നതിനുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവാണ് ,, അതിഭാവുകത്വങ്ങളിൽ നീണ്ട ഇടനാഴിയുള്ള വലിയ അടുക്കളയുള്ള വീട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ ഒരാൾക്ക് മാത്രമുള്ള അരി വേവിക്കപ്പെടുക എന്നതും നാം ഓര്മിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതിനുള്ള തെളിവാണ് ..

അന്ധകാരത്തിനെ  പ്രാപിക്കേണ്ടി വരുന്നവന്റെ തിരിച്ചറിവുകളിൽ നിരാശ  അന്തസത്തയില്ലാതെ മരിച്ചൊടുങ്ങുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷ അങ്ങ് മാറി നിന്ന് കണ്ണടയ്ക്കും .നിരാശയ്ക്കും പ്രതീക്ഷയ്‌ക്കും നടുവിൽ ആഗ്രഹം എന്ന മൂന്നക്ഷരമാവനേ ഭരിക്കും ..അവൻ ഭിക്ഷക്കാരനാകും ..അവൻ മഴയെയും മഞ്ഞിനേയും പ്രണയിക്കും ,,,

ഒരു പുൽനാമ്പിനോട് പോലും കഥ പറയും,ചിരിക്കും ഉറക്കെ,നിലവിളിക്കും അത്യുച്ചത്തിൽ ,മണ്ണിൽ കിടന്നു മഴ നനയും പൂർണ്ണമായും,,

തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ് ,തനിച്ചാവലുകളിൽ സ്വർഗ്ഗം തേടുന്നവന്റെ ലോകം,

വലിയ ട്യൂബ് ലൈറ്റുകളും ഒരു ബോർഡും വലിയ രണ്ടു ടേബിളുകളും മുൻപിലൊരു ലാപ്ടോപ്പും കുറച്ചു ഫയലുകളും നിറഞ്ഞ ഈ ലോകത്തു ഈ ഒറ്റമുറി ക്യാബിനിൽ എന്നെ അടച്ചുതളച്ചിടുന്ന ഇറുകിയ അന്ധകാരമുണ്ട് ,, എന്റെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങളുടെയും,ഇടയ്ക്കെപ്പോളെങ്കിലും കടന്നു വരുന്ന കുട്ടികളുടെയും വിയർപ്പിന്റെയോ മറ്റെന്തൊക്കെയോ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങളുടെയോ മണങ്ങൾ, ചില ഒച്ചപ്പാടുകൾ,ചില ഓർഡറുകൾ,ചില അനുരഞ്ചനങ്ങൾ,ഇടയ്ക്കു എന്നെ തീരെ അനുസരിക്കാതെ എന്നെ കടന്നുപോയ പ്രിയപ്പെട്ട സഹജോലിക്കാരന്റെ പ്രാക്കുകൾ , അക്ഷരങ്ങൾ എന്നിൽ വേലിയേറ്റം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്നിൽ എന്നെ തിരയുന്ന ചില അതിവൈകാരിക നിമിഷങ്ങൾ ,,,ഇത്രയുമൊക്കെ ചേർന്നാൽ തികച്ചും സാധാരണമായ എന്റെ ഒരു ദിവസം ..

Thursday, October 19, 2017

ഭുവാ കി മീട്ടു



ചിലതിങ്ങനെയാണ് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഓർമ്മിപ്പിക്കും ,മൂന്നുപേരും വളർന്നിട്ടുണ്ടാകും ,
ഞാൻ മീട്ടു  എന്ന് വിളിക്കുന്ന മീട്ടി , വാരാണസിക്കാരായ നിഷാഭാഭിയുടെയും ഭയ്യയുടെയും ചട്ടമ്പിയായ മകൾ , ഭുവാ എന്നാണ് അവൾ എന്നെ വിളിച്ചുതുടങ്ങിയത് ,വന്നു പാർത്തവരാണവർ ,

അല്ലെങ്കിലും ഡൽഹി എപ്പോളും അങ്ങനെയല്ലേ ഇന്ത്യയുടെ ഓരോ സ്പന്ദനവും അറിയുന്ന ഭൂമി,സ്വപ്നങ്ങളുമായി കുടിയേറിപ്പാർത്ത ഒരുപാട് പേർ ,സ്വന്തവും ബന്ധവും ഉപേക്ഷിച്ചു പ്രണയത്തിനായി കുടിയേറിപ്പാർത്തവർ അധികവും ,ചേട്ടൻ അവിടെ സ്ഥിരതാമസം ആക്കിയിട്ടു ഏതാണ്ട് 36 കൊല്ലത്തിലേറെ ആയിട്ടുണ്ട് ,ഓരോ വർണ്ണങ്ങളും ഋതുക്കളും മാറുന്നുണ്ട് ,,ചേട്ടന്റെ രൂപവും ഭാവവും ഏതാണ്ടൊരു നോർത്തിന്ത്യക്കാരന്റേതായി മാറിയിട്ടുണ്ട് ,,

മുൻപോട്ടു കുറച്ചു നടക്കുമ്പോൾ ചേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നെതാണ്ട്  നാലാമത്തെ ഫ്ലാറ്റിൽ  തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്ന് കുടിയേറിപ്പാർത്തവരാണ് , നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ മുഖമുള്ള ഒരാളാണ് അവിടുത്തെ ഉടമസ്ഥൻ , അതിരാവിലെ വികാസ്പുരി ഉണരും മുൻപേ അവർ എണീക്കാറുണ്ട് , രാവിലത്തെ ആലസ്യങ്ങളിൽ ചിലപ്പോളൊക്കെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഉറക്കത്തിനായി പണിപ്പെടുമ്പോൾ കേൾക്കാറുണ്ട് , മുടിയിലെപ്പോളും  മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടുള്ള സ്ഥിരം തമിഴ്  സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ മുഖശ്രീയുള്ള വെളുത്ത ചുമന്ന ചുണ്ടുകളുള്ള  അയാളുടെ ഭാര്യ ആ ചെറിയ ഇടുങ്ങിയ മിറ്റം എന്ന് വിളിക്കാൻ കഴിയാത്ത  ആ നടവഴി  വെള്ളമൊഴിച്ചു കഴുകുന്ന ശബ്ദം ..,,

ഒരിക്കൽ ഉറക്കച്ചടവിൽ ഈ ശബ്ദങ്ങൾക്കപ്പുറം എന്തെന്നറിയാൻ ഒരിക്കൽ   ഗൂഗിളും ചീനുവും  പുറത്തെക്കോടാത്ത വിധം ഗ്രിൽ  ചെറുതായി തുറന്നു നനുത്ത മഞ്ഞുള്ള വെട്ടം വീണു തുടങ്ങിയ ആ ഇടനാഴിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോളാണ് ഈ ശബ്ദങ്ങൾക്കപ്പുറം കുളിച്ചു കുറിതൊട്ട് അവർ ഒരു പാരമ്പര്യത്തെ അരിപ്പൊടിയിൽ കോരിയിടുകയാണെന്നു അറിഞ്ഞത് ,,

മറക്കാനാവില്ലല്ലോ  ഒരു മനുഷ്യനും അവന്റെ ജന്മനാടിനെ ,

അയാൾ  സ്ഥിരമായി രാവിലെ എവിടേയ്ക്കോപോകും ,മകൾ മെട്രോയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഇരുനിറമുള്ള നീളന്മുടി പിന്നിയിട്ട സുന്ദരി ,അവളൊരിക്കലും ഒരു തമിഴത്തി എന്നതിലപ്പുറം മറ്റൊരു വേഷത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടില്ല .,

അവരുടെ വീടിനപ്പുറം നീണ്ട താടിയുള്ള സർദാർ ജിയുടെ കുടുംബം, അവിടുത്തെ വായിനോക്കിയായ മെലിഞ്ഞ ചെക്കൻ പതിവില്ലാത്തൊരാളായ എന്നെ കാണുന്നത് പുറത്തു പാർക്കിൽ ഡ്രസ്സ് ഉണങ്ങാൻ ഇടാൻ പോകുമ്പോളാണ് ..,അതിനു ശേഷം അവൻ മൂന്നു തവണ ചേട്ടനെ അന്വേഷിച്ചു വന്നിരുന്നു വീട്ടിൽ അപ്പോളൊക്കെയും ഇല്ല എന്ന മറുപടിയുമായി ഞാൻ ചിരിച്ചു വാതിലടച്ചു ,, ഒടുവിൽ ചേട്ടത്തിയുടെ ചേട്ടത്തിക്കണ്ണിൽ അവൻ പെട്ടപ്പോൾ കാര്യം കഴിഞ്ഞു ,,
കാണാൻ കൊല്ലുന്നതുകൊണ്ടല്ല ഇതാരാണെന്നറിയാനുള്ള വെമ്പൽ കൊണ്ടെന്നു എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു ,,,

ഗോലുവും ബാനിയും മലയാളി അച്ചായന്റെ മകൻ ജോർജ് സോണിയ ദമ്പതികളുടെ  മക്കളാണ് .സോണിയ  എന്ന ഇളക്കക്കാരിപെണ്ണിനെ എന്തോ എനിക്ക് ദേഷ്യമാണ് ,ചേട്ടനറിയാതെ ചേട്ടത്തിയുടെ വിരട്ടൽ യത്നങ്ങളിൽ മുഖ്യപങ്ക്  അവൾക്കാണ് , തടിച്ച ഗുജറാത്തിപ്പെണ്ണ് ,അടക്കം തീരെയില്ലാത്തവൾ ,അച്ചായന്റെ വഴിവിട്ട ജീവിതത്തിലും ആന്റി പല ജോലിയും ചെയ്തു വളർത്തിയ ജോർജിനെ കണ്ണും കയ്യും കാണിച്ചു മയക്കിയവൾ ,ഇതൊക്കെയാണ് ഒറ്റവാക്കിൽ അച്ചായതി ആന്റിയുടെ സോണിയയെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാട് ,എന്റെ വക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ തീരെ ആത്മാർഥത ഇല്ലാത്ത മഹാ അഹങ്കാരി ,

എന്തുതന്നെയായാലും ഓരോ വീടിനും കഥപറയാനുണ്ടാകും ഓരോ പറിച്ചുനടലുകളുടെ  ..,,നിഷാഭാഭി  എപ്പോളും എന്നെ സ്നേഹത്തോടെയേ നോക്കിയിട്ടുള്ളു ,ഭുവാ എന്ന് വിളിച്ചു മീട്ടു  എന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടിൽ കുറെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട് ,

ചേട്ടൻ ജോലിക്കിറങ്ങുമ്പോൾ രൺജീത് അങ്കിൾ എന്ന് വിളിച്ചുള്ള അവളുടെ കൊഞ്ചലുകളിൽ ചേട്ടത്തി ഒട്ടും സാന്തോഷവതിയായിരുന്നില്ല ..
വീർത്ത മുഖവുമായി ചേട്ടത്തി വീണ്ടും ബെഡിൽ ചീനുവിനൊപ്പം ചുരുണ്ടുകൂടുമ്പോൾ വെറുതെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരിയുമായി ഞാനിതൊക്കെ ഒരുതരം നിസ്സംഗതയോടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ..ഒരുപക്ഷെ ഡൽഹിയുടെ മുഖങ്ങളിൽ ഏറ്റവും നിഷ്കളങ്കമായി തോന്നിയത് എനിക്ക് മീട്ടുവിനെയാണ് ,

ഒരുപക്ഷെ ആരും വിളിക്കാനില്ലാതെ സ്നേഹിക്കാനില്ലാതെ അമ്മയും അച്ഛനും എന്ന ലോകത്തിനിപ്പുറം അവൾ രഞ്ജിത് അങ്കിളിനെയും ദീപാ ആന്റിയെയും ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു ,

ഇപ്പുറം കളിക്കാനും വഴക്കുപറയാനും ചേർത്ത് നിർത്താനും ഉമ്മവയ്ക്കാനും ഞാൻ ഉണ്ടായപ്പോൾ അവൾ സ്വയം എന്നെ ഭുവാ എന്ന് വിളിച്ചു..
 തിരിച്ചു വരുന്ന നാൾ മീറ്റുവിനിഷ്ടമുള്ളതൊക്കെയായ് വരാമെന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,,

ഇപ്പോൾ നീ വളർന്നിട്ടുണ്ടാകും കുഞ്ഞേ,

നിന്റെ പക്വതയെത്താത്ത ഉറച്ചുതുടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത മനസ്സിൽ എവിടെയെങ്കിലും എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂട് ഉറവ വറ്റാതെ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടാകുമോ?

അന്നെനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു ഞാൻ തിരിച്ചു വരുമോ ഒരിക്കലെങ്കിലുമെന്ന് , ഇന്നെനിക്കറിയാം ഞാൻ വരും എപ്പോൾവേണമെങ്കിലും ,
തീർച്ചയായും ഞാൻ വരും നിന്നെക്കാണാനായ് മാത്രം


Thursday, October 12, 2017

മനില

മനില

ഒഴിഞ്ഞ ചായക്കപ്പിലെ അവസാനതുള്ളിയിൽ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നീ എന്തെ ഇങ്ങനെ ?
നിന്റെ സ്വരങ്ങൾ ചാലിച്ച സ്വർഗ്ഗമെവിടെ ?
എവിടെ ? അവിടെ അങ്ങ് ദൂരെ മഞ്ഞുപെയ്യുന്നതും കടലിൽ സൂര്യൻ വൃത്തം തീർക്കുന്നതും മാത്രമാകുന്നു നിന്റെ ദിനങ്ങൾ ,എന്താണ് സംഭവിച്ചത് ?

നീയെവിടെ ?


സൂര്യനങ് താഴെ അസ്തമിച്ചിരുന്നു അന്ന് , 


അന്നെനിക് നിന്നോടുത്തരമില്ലായിരുന്നു,,

മീരാ ,,..

നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ചോരപൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .. കൂടുതൽ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു നീ ..

ആ വെളുത്ത ഗൗൺ നിന്റെ അധരങ്ങളിൽ രക്തവര്ണത്തില് പ്രതിധ്വനിച്ചു നിന്നെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കുന്നു ..

നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്നോട് ഇനി ഒരിക്കലും ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കില്ല എന്ന ഉറപ്പിൽ ഞാൻ ചിന്തകളെ പറത്തി തിരിഞ്ഞു  നടക്കാം,

ദാ  അവിടെ നിന്റെ വായല്പ്പുകാരിയായ അമ്മ അലമുറയിടുന്നു ,നീ മണ്ണോടു ചേരുന്നതിൽ നിന്നെ മണ്ണ് സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ അവർക്കു പരിഭവമാണ്, 
പെണ്ണെ  നിന്നോടെനിക്ക്  കഷ്ടം തോന്നുന്നു ,,

നിന്റെ മുലഞെട്ടുകൾ ആരെയൊക്കെയോ കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടെഴുന്നു നിൽക്കുന്നു ,,

ദാ  അവിടെ നിന്റെ നേരെ പിറകിൽ നിന്നായാൾ  ആ ചെറിയ കണ്ണുകളുള്ള മുടന്തനായ സുന്ദരൻ , നിന്നെ നോക്കി കണ്ണീർവാർക്കുന്നു , 

ദാ  അവൻ നിന്നെ പ്രണയിച്ചവൻ നിന്നെനോക്കാനാവാതെ നിലത്തു കുത്തിയിരിക്കുന്നു ,,

ഞാൻ ഇവിടെ നിന്റെ തൊട്ടരികിൽ ഉണ്ട് , ഒഴിഞ്ഞ ചായക്കപ്പിൽ കൈകൾ പരതി  നീ ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്കുത്തരവുമായ് ..,

പെണ്ണെ നീ മറുപടി പറയാത്തിടത്തു എന്റെ വാക്കുകൾ നിലയ്ക്കും ,
നീ പരിഭവിക്കരുത് ,കാരണം നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്തു എന്റെ ലോകം അവസാനിക്കപ്പെടുകയാണ് ,അവിടെ ചോദ്യകർത്താക്കളില്ലാതെ ഉത്തരങ്ങൾ പിറക്കപ്പെടുകയില്ല,..

പെണ്ണെ ..,

സ്വരങ്ങൾക്കൊരു ലോകമുണ്ട് ,ഇഴഞ്ഞൊടുങ്ങിയ ചില കൈയ്യും കാലുമില്ലാതെ മനുഷ്യരുടെ ദീനരോധനങ്ങളുടെ ഇലചീന്തി  മുള  വേർപെട്ടുപോയ സൂര്യകാന്തിപ്പൂവിന്റെ ,നിര്യാണങ്ങളുടെ ,നിർവൃതിയുടെ ലോകം ,,

പ്രാണൻ വേർപെട്ട ഉടലിനുള്ളിലെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരുപാട് ജീവിത കഥകൾ ,പരിണാമങ്ങൾ,പരിവർത്തനങ്ങൾ, ചിന്ത ചിന്തയെയും പ്രാണൻ ശരീരത്തെയും പ്രാപിച്ച കഥകൾ ,, 
രൂപപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ആൽമാവിനെ ഉടലിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ധൂമകേതുക്കളെ പോലെ വ്യാപിക്കും അലസവും ചിന്താവിഹീനവുമായ മനസ്സ് ,

 നിരാശ്ശന്റെ ലോകം പുകപടലങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാകുന്നു ,തോറ്റവന്റെ ലോകം തോൽക്കപ്പെടാനൊരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കാത്തതും ,, തിരിച്ചു വരപ്പെടാത്ത തിരിച്ചു വരുവാനാഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരുപാടെന്തിന്റെയൊക്കെയോ പിന്നാലെ വെറുതെ നടക്കുന്നവനാകും അവൻ,, 

അവനു പറയാൻ വർണ്ണങ്ങളും ചിരികളും ചിന്തകളും ഇല്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു ലോകമുണ്ടാകും ,അനാഥണ്റ്റെ ലോകം ,, 
ചിന്തകൾ മരിച്ച സംഗീതവും അക്ഷരങ്ങളും എന്തിനേറെ ആത്മാവ് പോലും മരിച്ചടക്കപ്പെട്ട ലോകം ,,

അവൻ ആദിയിലെ മനുഷ്യനാകുന്നു ,,
നശ്വരതയിലും പ്രണയത്തെ അറിഞ്ഞവൻ ,വിലക്കപ്പെട്ടപ്പോളും പ്രണയിക്കാൻ പഠിച്ചവൻ ,അതാ അങ്ങകലെ ചുമന്ന ഇലകളുള്ള ആ ദിവ്യ വൃക്ഷത്തിൽ  വിശുദ്ധകിരീടം ധരിച്ച ഒരായിരം പൂക്കൾ പരിമളം പൊഴിക്കുന്നു ,നിരാശപ്പെട്ടവന് മാത്രം ആസ്വാദ്യമാവും വിധം ,വർണ്ണങ്ങൾ ചാലിച്ചെഴുതിയ ഫലവൃക്ഷങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു ,,പുൽകാൻ നുകരാൻ, ഒടുവിൽ ആത്മനിയന്ത്രണം വിട്ടു പരാജിതനായി ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ,സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടി , ചിരിക്കപ്പെടാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും പ്രണയിക്കുവാനും ആഗ്രഹിക്കാത്ത,ആഗ്രഹങ്ങളെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുവാൻ പോലും ആകാത്തവനായി അവൻ സൂര്യനെ നോക്കി നിൽക്കും ഇനി ഒന്നും പറയുവാനില്ലാതെ ..

അത്ര മാത്രം ..
പെണ്ണെ എന്റെ സംഗീതം നിന്റെ മരണം പറഞ്ഞ ആ ഒലിവ് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞാനുപേക്ഷിച്ചു ,,

ഇതാ ഇവിടെ

നിനക്കരുകിൽ ഞാൻ ചിന്തകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവനായ്  പരിണാമം പ്രാപിക്കട്ടെ ,,

നിന്റെ നായ അവൻ മോങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു നിനക്കരുകിൽ , അവനെപ്പോലെ തന്നെ നീയും കരഞ്ഞിരുന്നു ,,

അതാണ് ,
പ്രണയമില്ലാത്തവന് ലോകമില്ല ,മരണത്തെ ഭയക്കാത്തവന് മരണവും ,,

ആ ഒലിവ് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ചുമന്ന ഇലകളുള്ള ആ വൃക്ഷത്തിന് ചുവട്ടിൽ ചോദ്യങ്ങളില്ലാത്ത ഉത്തരം പറയാൻ നാവു പൊങ്ങാത്ത എനിക്കൊരു ലോകമുണ്ട് ,അവിടെ സൂര്യനോ ചന്ദ്രൻ ഇല്ല ,നീയറിയാൻ പോകുന്ന മണ്ണിന്റെ മണമില്ല ,നിന്റെ ചോദ്യങ്ങളില്ല  കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളില്ല ,നിന്റെ ചോദ്യങ്ങളിൽ അലിയാത്ത  ഞാൻ മാത്രം 
ഉത്തരങ്ങളില്ലാതെ ....