Sunday, June 17, 2018

തന്നെക്കാൾ വലുത് മറ്റു പലതുമായിരുന്നെന്നറിയുമ്പോൾ ഏതു പെണ്ണും ഭയക്കും. അത്രമാത്രമേ ഞനും ചെയ്തുള്ളൂ. എന്നിലുമധികമായി എന്നെ മറച്ചു മറ്റൊന്നിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയെന്നറിയുന്ന നിമിഷം അവൾ മരിച്ചിരിക്കുന്നു..
ഇനി അവളിലെ ചിന്തകൾ..
സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങിയ വിഡ്ഢി..
പിടഞ്ഞു കുതറി ഓടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അയാളിൽ അവൾ കണ്ട സ്വർഗ്ഗം.ഞാൻ മരിച്ചിരിക്കുന്നു പ്രിയനേ.. അറിഞ്ഞതിനെ സ്വയം ഒളിപ്പിച്ചു സ്വയം വേദനിച്ചു നിന്നെ സ്നേഹിച്ച എന്നെ വീണ്ടും നോവിക്കുന്നിടത്തു ഞാൻ തിരിച്ചറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.., ഞാൻനില്ലായ്മയാണ് നീ കൊതിക്കുന്നതെന്നു...
അതേ ഞാനില്ലായ്മ..
അറിഞ്ഞതെല്ലാം നോവ്..
എന്നിൽ നിന്നോടിയൊളിക്കുന്ന നീ നിനക്കു പിന്നിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും സ്നേഹിക്കപപ്പെടാതെ..
ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ഇപ്പോളും സ്നേഹിക്കുന്നു..
ഞാൻ നിന്റെ ഭർത്താവ് അല്ല സൂര്യ.. അതേ നീ എനിക്കരുമായിരുന്നില്ല നിന്റെ മനസ്സിൽ.. ഞാൻ തോറ്റുപോയി ..
സ്നേഹിച്ചു തോറ്റുപോയി..
മുടങ്ങിപ്പോയ വിവാഹം..
Accidentil മരിച്ച വധു.. ഒരിക്കലും ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്ന പേരിൽ ദേവ നാണം കെടില്ല. ഒരുപാടിഷ്ടരുന്നു പൊന്നേ. എന്നെ കാണാതെ നീമറ്റൊരാൾക്കു സമാധാനം കൊടുക്കാൻ പോയിടത് ഞാൻ അവസാനിച്ചു..
എനിക് നമ്പർ തന്നാൽ നീ ആത്‍മഹത്യ ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞിടത്തു ഞാൻ പാതി മരിച്ചു. കാണാൻ ആണ് ഓടി വന്നത്. കണ്ടില്ല. ഇനി കാണുമായിരിക്കില്ല. കാണാണ്ടാ ഇനി നമുക്ക് . ഒരുപാടിഷ്ടാരുന്നു പൊന്നേ. ഉമ്മ.ഞാൻ കാരണംഎം ഇനി സരിന്റെയോ റിനിയിടെയോ നിന്റെയോ ജീവിതം തകരണ്ട ഞാൻ ഒരാൾ പിന്മാറിയാൽ തീരുന്ന പ്രശ്നമേ ഉള്ളു. സന്തോഷയി ഇരിക്ക്. എന്റെ ജീവൻ വെറുതേ പരത്തി വിടുകയാണ് ഞാൻ നീ എന്ന എന്റെ ജീവനെ

Tuesday, June 12, 2018

നീരഥ

നീരഥ...

ഞാനാരാണ്..??
സ്നേഹം കൊതിക്കുന്നവളോ??
ഒരിക്കൽ പോലും സ്നേഹിക്കപ്പെടാതെ പിടിഞ്ഞൊടുങ്ങി മരിച്ചവളോ..?? നീരഥ നീ ഹൃദയത്തെ കീറിമുറിച്ചവൾ..
പിടഞ്ഞു നുറുങ്ങി ഒഴുകിയകന്നവൾ..

ഒലിവ് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ മഞ്ഞു മാഞ്ഞു തുങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ.. ബീതോവന്റെ സംഗീതം..
അതേ.. ഹൃദയം അവിടെയാണ്..
ഒരിക്കൽ ഹൃദയം പങ്കിട്ടവനരുകിൽ..
ജനാലഴികളിൽ നിന്നകന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി ഒരു ശവമജ്ഞത്തിലേക്ക് മലർന്നു വീഴുവൻ ശരീരം വെമ്പുന്നു.., അകലെ ചെന്നായ്ക്കൾ  ഓലിയിടുന്നു..

ഡ്രാക്കുളക്കോട്ടയ്ക്കു ചുറ്റും വലയം ചെയ്ത ചുവന്ന കണ്ണുള്ള ചെന്നായ്ക്കളെ പോലെ അവ എനിക്ക് ചുറ്റും ചുമന്ന കണ്ണുകൾ കാട്ടി എന്റെ രക്തം കൊതിച്ചിരിക്കുന്നു..

പൂക്കൂടയിൽ നിന്നും ചൂട്‌ രക്തത്തിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം..

ആ പുഷ്പങ്ങൾ ചുമന്നിരിക്കുന്നു. വെളുപ്പ് പതിയെ്മഞ്ഞയായും പിന്നെ സൂര്യനെപ്പോലെയും പിന്നീട് കറുത്തിരുണ്ടു ചുമക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ചുമരിൽ രണ്ടു പല്ലികൾ തമ്മിൽ തല്ലുന്നു..
അതാ ഒന്നു മറ്റൊന്നിനെ അന്യസൂതം പിടികൂടി കടിച്ചു മുറിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു ഓടി മങ്ങിയ ബള്ബിന് ഇടയിലേക്ക് നൂണ് കയറുമ്പോൾ അതും കണ്ടിരിക്കണം ആ ഇരുണ്ട ചുമന്ന കണ്ണുകളെ...

കട്ടിൽ ഇളകുന്നതാണ് പഴകിയ തർപ്പെൻറെയിൻ പോലെ എന്തോ ഒന്ന് മണക്കുന്നുണ്ട്, ഗോതമ്പുപാടങ്ങൾക്കപ്പുറം
മലയിടുക്കിൽ കിട്ടുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം പുഷ്പത്തിന്റെ കായ പൊടിച്ചു  തർപ്പെൻറെയിനിൽ മുക്കി ഉണക്കിയെടുക്കുന്ന സുഗന്ധദ്രവ്യമാണ്.., ഇവിടെ ഈ പ്രദേശത്തു മാത്രം ലഭ്യമാകുന്നത്...,

ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഓലിയിടൽ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അവരുടെ അധിപൻ കാട് കയറിയിടയിണ്ടാകണം.., മഞ്ഞു മാറി ജനൽച്ചില്ലയിൽ പൊടി മഴ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നു, ഈ പ്രദേശമിങ്ങനെയാണ്.., മഴയും മഞ്ഞും വെയിലും നീമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ മാറി വരുന്നിടം..,

ഇവിടെ സ്നേഹമില്ല പ്രണയമില്ല ഓർമ്മകൾ മാത്രം,
സ്നേഹിക്കപ്പെടുവാൻ കൊതിച്ച ഓർമ്മകൾ മാത്രം..

വെറുതെ ഫോണിലേക്കു നോക്കി അതിൽ  റെയ്ഞ്ച് കാണിക്കുന്നില്ല.., അതങ്ങനെയാണ് ഇരുട്ടിയാൽ ഇവിടിങ്ങനെയാണ്..

ആ ചെന്നായ്ക്കളുടെ അധിപൻ.. ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ചുമന്ന കണ്ണുകളും കറുത്ത കോട്ടുകളും ധരിച്ച ജോനാഥൻ ഹാർക്കരുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയ ഡ്രാക്കുളയെപ്പോലെ ആ മനുഷ്യൻ..
അതേ അയാൾ മനുഷ്യനാണ്..
രക്തം ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്നവനല്ല..
ഇരുട്ടിൽ നടന്നു മറയുന്ന അയാൾക്ക്‌ പിന്നിൽ ചെന്നായ്ക്കാൾ അനുസരണയോടെ നടന്നകലുന്നതു ഈ ചുരുങ്ങിയ ദിനങ്ങൾ കൊണ്ടു കണ്ടിരിക്കുന്നു..., ആദ്യദിനം വല്ലാതെ ഭയന്ന്, വലിച്ചെറിഞ്ഞതെങ്കിലും ഉപേക്ഷിച്
പൊന്നതെങ്കിലും വെറുതെ അയാളുടെ അതായത് എന്റെ പ്രിയതമന്റെ കൈകളിൽ ഒതുങ്ങി കൂടുവാൻ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു., വെറുതെ ഫോണെടുത്തു വിളിച്ചു നോക്കി ഒറ്റ റെയ്ഞ്ച് കട്ടയിൽ മറുതലയക്കൽ.. താങ്കൾ വിളിക്കുന്ന നമ്പർ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു കാളിൽ തിരക്കിലാണ്....

വെറുതെ ചിരിച്ചു കണ്ണീരിനെ തുടച്ചു മാറ്റി ചിരിച്ചു

ഞാൻ ഇപ്പോളും അവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.. ഞാനറിയാതെ എന്റെ ഹൃദയമതു പറയുന്നു.
ഞാൻ എന്തൊരു പാവമാണ്???

ഞാൻ എന്തൊരു വിഡ്ഢിയാണ്..

മറ്റൊരുവൾ എന്നിലുമധികമായി ആ ഹൃദയത്തിൽ കൂടുകൂട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ , ഇത്രയകലേയ്ക്ക് ഇടനെഞ്ചു പൊട്ടി ഞാൻ വന്നിട്ടും അന്വേഷിക്കുകയോ വിളിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത അയാളുടെ സംരക്ഷണം ഞാൻ ഇപ്പോളും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ ??
അയാളുടെ സ്നേഹം ഞാൻ കൊതിക്കുന്നുവോ ??

ഞാൻ എന്തൊരു മണ്ടിയാണ് ??

ഓട്പാത്രത്തിലെ പ്രത്യേക മണമുള്ള സുനഗന്ധദ്രവ്യം എരിഞ്ഞു തീർന്നു, പല്ലികൾ തിരികെ ഇറങ്ങി ഇരപിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..

പുറത്തു മഴ ശക്തി പ്രാപിചിരിക്കുന്നു ഇടക്കെവിടെയൊക്കെയോ നിറമുള്ള ചുമന്ന തിളക്കങ്ങൾ..

വെറുതെ ഇറങ്ങി കൊടുക്കാൻ തോന്നി..

അവ കടിച്ചു കീറില്ല...

അവർ മാംസം കഴിക്കില്ല.. വളർത്തു ചെന്നായ്ക്കാൾ..
അക്രമച്ചുകീഴടക്കില്ല അനുസരണയുള്ള ചെന്നായ്ക്കൾ.. തോട്ടക്കാരന്റെ വീടിനിപ്പുറം കറുത്ത വസ്ത്രമുള്ള അയാൾ മറയുന്നതിനപ്പുറം ഇവറ്റകൾക്കു ഭക്ഷണമുണ്ടത്രേ..

വെറുതെ നോക്കി നിന്നു മഴയിൽ രണ്ട് ചെന്നായ്ക്കൾ.. ഒന്നിന്റെ വായിൽ കടിച്ചു പിടിച്ച കുഞ്ഞു ചെന്നായ.. അതിലൊന്ന് ഒലിയിടുന്നു വല്ലാതെ,,, തൊട്ടക്കാരൻ വത്തിൽതുറന്നെന്നു തോന്നുന്നു വെളിച്ചം അവട്ടകളുടെ മുഖത്തേക്ക് വാതിലിന്റെ രൂപത്തിൽ അടിച്ചു. കറുത്ത കുപ്പായക്കാരൻ ഇവിടെ നിന്നോ ഓടിയലച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു.. ആ ചെന്നായക്കുഞ്ഞിനെ അയാൾ കൈകളിൽ വാങ്ങി തോട്ടക്കാരന്റെ കയ്യിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു.. കൂടെ 'അമ്മ ചെന്നായയും അകത്തേക്ക് കയറി..,

അതേ ഇന്നിവറ്റകൾ ഇവിടെ എന്റെ മേൽക്കുരയ്ക്ക് കീഴിലാണ്..

വാതിൽ വെളിച്ചം പുറകോട്ടു മാറി..
ഇരുട്ടിൽ അയാൾ നടന്നു മറഞ്ഞു..

അകത്തു അടുപ്പിനരുകിൽ അമ്മച്ചെന്നായ ചോരക്കുഞ്ഞിനെ നക്കിതുടയ്ക്കുന്നു..

വെറുതെ ഫോണിലേക്ക്‌ നോക്കി ചിരിച്ചു..
ഒരിക്കലെങ്കിലും ഒരിക്കല്ലെങ്കിലും അവനാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ...!!

ഒരിക്കലെങ്കിലും ആ കൈകളിൽ സ്നേഹമറിഞ്ഞു ഹൃദയത്തിൽ ഞാൻ മാത്രമായി ആ കൈകളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ.. ഒരിക്കലെങ്കിലും ഹൃദയ്യം കൊണ്ടു സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ..

മഴ പെയ്തിറങ്ങി അകലെ ചുമന്ന കണ്ണുകൾ.. അതെന്നെ മാത്രം തുറിച്ചു നോക്കുന്നു.. സ്വന്തം കൈകൾക്കുള്ളിൽ സ്വയം സംരക്ഷണം തീർത്തു ഞാൻ എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.. അപ്പോളും ഇടനെഞ്ചു പിടച്ചു ഒരിക്കൽപ്പോലും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പ്രിയപ്പെട്ടവന് വേണ്ടി.. അവന്റെ സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി

സൂര്യ സുരേഷ്..

Tuesday, May 29, 2018

ഞാൻ

ഒരുപാടൊരുപാട് നഷ്ടങ്ങൾ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകും.. കരയിച്ചു കളയുന്ന ചിലതൊക്കെ.. ഇല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ട തിരിച്ചറിവ്. പണ്ട് കൊച്ചുവേളി എക്സ്പ്രസ് അമ്പലപ്പുഴ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും അകലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കണ്ണു നിറച്ചു ഒരു കുഞ്ഞ് പരിഭവവുമായി നിക്കുന്ന 10 വയസ്സുകരിയിൽ നിന്നും ഇന്നും ഞാൻ വളർന്നിട്ടില്ല. ഓരോ തവണ പ്രിയപ്പെട്ടതൊക്കെ അകലേക്ക് പകുമ്പോളും എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത പിടച്ചിലാണ് ഇടനെഞ്ചിൽ അതേ അവൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്നും അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് തള്ളിവിട്ടു പോകാറുള്ളത്.., വേനലവധി കഴിഞ്ഞു ഡല്ഹിയിലേക്കും ആന്ധ്രാ യിലേക്കും പ്രിയപ്പെട്ടതെല്ലാം പോകുമ്പോൾ വീടുറങ്ങും അവളോറ്റയ്ക്കാകും.., അവളുടെ ഓർമകളിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ പത്തു ദിവസങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു അവർ വീണ്ടും അകലും.., കാത്തിരിപ്പാണ് ഒറ്റയ്ക്ക് ഓരോ വിശേഷങ്ങൾക്കും , ചങ്കു വല്ലാതെ പിടയ്ക്കുന്നു ,, എന്റെ വിശ്വാസമാണ് ഒരുപാട് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് അകലേക്ക് പോകുന്നത്, എന്തോ അതേ ആത്മബന്ധം ഇന്ന് മറ്റൊരാളോടും.. , ജെസ്ന ആദ്യമായി ഒരു സൗഹൃദം പിരിയുമ്പോൾ നെഞ്ചു പിടയ്ക്കുന്നു. , ഒപ്പം പ്രിയപ്പെട്ട മറ്റുചിലതും അണ്ണൻ ഒപ്പമുള്ളപ്പോൾ കരുതലാണ് സ്നേഹമാണ് സമാധാനമാണ്. എനിക്കറിയില്ല ചങ്കു പറിച്ചു വച്ചകലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ ഭയമാണ് നീറ്റലാണ്

Saturday, May 26, 2018

നുറുങ്ങി നുറുങ്ങി ഇല്ലാതെയായി  ജീവിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.. സ്ഥിരമായ ഒറ്റപ്പെടലുകൾ.. സ്നേഹം ഒരിടത്തുനിന്നും കിട്ടാതെയാവുക.., ആരാലും മനസിലാക്കപ്പെടാതെ പോവുക.. തികചും ഹൃദയഭേദകമായ അവസ്ഥ..
എനിക്കറിയില്ല.. എല്ലാവരും എന്നെ മാത്രം തോൽപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നു.. ഹൃദയം പറിച്ചു കൊടുത്തിട്ടും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ മാത്രം.. , വേദന മാത്രം.. എന്തിനെന്ന് എനിക്കറിയില്ല അമ്മയ്ക്ക് പ്രകാനും അമ്മയുടെ ചിലവുകൾ നോക്കാനും കുറ്റപ്പെടുത്താനും മാത്രം ഞാൻ.. എനിക്കറിയില്ല.എനിക്കറിയില്ല ആരുമില്ലാതെ ഒന്നുമില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.. ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.. പക്ഷെ വെറുക്കുന്നവർക്കൊപ്പം എങ്ങനെ ജീവിക്കും അവർക്ക് വേണ്ടി എന്തിനു ജീവിക്കണം. വെറുക്കുന്നവർ മാത്രം ചുറ്റുമുള്ളപ്പോൾ എന്തിനാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ . സത്യയറ്റും എനിക്കറിയില്ല. എനിക്കറിയില്ല . എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല. മരണം ഒന്നിനും പരിഹാരമല്ല പക്ഷെ..ആരുമില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ട് മാത്രം ഒരധികപ്പറ്റായി ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ എന്നതാണ് സത്യാവസ്ഥ..

എനിക്കിനി സ്വപ്നങ്ങളില്ല മോഹങ്ങളില്ല.., ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ചിലരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറിപ്പോയി എന്ന കുറ്റബോധം.. ആരും മനസിലാക്കുന്നില്ല എന്ന നീറ്റൽ. എനിക്കറിയില്ല എന്റമ്മയ്ക്കും എല്ലാവർക്കും ഞാൻ അഹങ്കാരിയാണ് ചീത്തയാണ്‌.. ഒരു മാസം അരി വാങ്ങുന്നത് മുതൽ എങ്ങനെ നടത്തുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.. നീറി നീറി ഒറ്റപ്പെടലിൽ ഞെരുങ്ങി ഞാൻ എല്ലാം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും പഴി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. എന്തിനെന്നെനിക്കറിയില്ല ബാധ്യതയാണ് എല്ലാവർക്കും എന്നെനിക്കറിയാം..,

ഒരു നിമിഷം ഇല്ലാതായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. ആരാലും മനസിലാക്കപ്പെടാതെ മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതാകപെടും എന്ന തോന്നലിൽ ഞാൻ ഉരുകുന്നു

Friday, May 25, 2018

ഓർമ്മ

നിറങ്ങൾ കരയാറുണ്ടോ?
വരികളിൽ കവിത നിറയുമ്പോൾ എപ്പോളെങ്കിലും നെഞ്ചു തുടിക്കാതിരുന്നിട്ടുണ്ടോ??
അക്ഷരങ്ങളിൽ കണ്ണുനീർ പുരണ്ടത് ഒഴുകിയകലുന്നത്‌ കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കണം, ചന്നം പിന്നം മഴയിൽ ആ കടലാസ്‌തോണി പായും പോലെ.,

തൂവാനടിച്ചു മഴനൂലുകൾ അകത്തേയ്ക്ക് ചിതറിത്തെറിക്കുന്നുണ്ട്.. ജനലിറമ്പിൽ മന്ദാരം കിന്നരിച്ചു കഥപറയുന്നുണ്ട് ,വെറുതെ നോക്കിനിന്നു.. ഡയറിത്താളുകൾ ഉലയുന്നുണ്ട് മഴയിൽ. ,
ആ വെള്ള മന്ദാരം, അത് അച്ഛൻ നട്ടതാണ്, തഴച്ചു വളർന്നു എന്നോളം വലുതായിരിക്കുന്നു., ഇലകളുടെ വിടവിലൂടെ മിന്നിക്കത്തുന്ന ചെറുതിരി വെട്ടം., ഭഗവതിടെ  കൽവിളക്കാണ്.., കെട്ടിട്ടില്ല ഈ മഴയിലും.. അതങ്ങനെയാണ് കെട്ടുപോകില്ല മങ്ങി കത്തികൊണ്ടേയിരിക്കും .. വരുത്തുപോക്ക് ഉള്ളതാണത്രെ .

പണ്ട് അച്ഛമ്മയുള്ളപ്പോൾ ഈ ജനലരികിൽ കട്ടിലായിരുന്നു ജനൽ മിക്കവാറും എപ്പോളും തുറന്നു കിടക്കും.., അച്ഛമ്മയുടെ വയറിനൊരു വല്ലാത്ത ചൂടുണ്ട് ആ ചൂടുതട്ടി ഇങ്ങനെ കിടക്കും..  സൂര്യാ .., സൂര്യൻകുട്ടാ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുമായിരുന്നു,'അമ്മ അടുക്കളയിൽ നൂറലപ്പു നടത്തും.. വിനോദണ്ണനും അച്ഛനും കിഴക്കേ മുറിയിൽ , സൂര്യൻ അച്ചമ്മേടടുത്.., അലമാരിക്കു മുകളിൽ ഒരു കുട്ടി റേഡിയോ ഉണ്ടായിരുന്നു, വല്യച്ഛൻ,അതായത് പുതുക്കാട്ടിൽ മാധവൻ എന്ന എന്റെ മുത്തശ്ശൻ പട്ടാളത്തിൽ നിന്നും വന്നപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നതാണത്രേ.,  ആകാശവാണിയിലെ മധുരസ്വരങ്ങളിൽ ചില നേരങ്ങളിലെ നിറങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കറങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും, ചില വാക്യങ്ങളുടെ അർത്ഥം ചോദിച്ചു അച്ഛമ്മയെ ശല്യം ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കും..

ഒടുവിൽ അച്ഛമ്മയുടെ നീട്ടിയൊരു വിളിയിൽ അതവസാനിക്കും, ചുരുണ്ടുകൂടി കട്ടിലിനൊരു മൂലയിൽ.., ചുണ്ടുകൂർപ്പിച്ചു അച്ഛമ്മയെ നോക്കും, തിരികെ കൊടുക്കാവുന്ന മധുര പ്രതികാരം ഫാൻ സ്പീഡിൽ കറക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു, അച്ചാമ്മയ്ക്കു തണുക്കണം തണുത്തു സൂര്യൻകുട്ടാ ആ ഫാൻ ഓഫാക്ക് എന്നു പറയണം, പറയും വരെ അതു കറക്കും, ഒടുക്കം, പതിയെ എണീറ്റ് ചുണ്ടു കൂർപ്പിച്ചു കണ്ണുകൾ വകൃച് അച്ഛമ്മയെ നോക്കി ഒരു ജേതാവിനെപ്പോലെ നിൽക്കുമ്പോൾ മധുരപ്രതികാരത്തിന്റെ ആത്മ നിര്വൃതിയായിരുന്നു... എങ്കിലും സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തു കിടത്തും ആ നെഞ്ചിൽ, ഞാന്നു കിടക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകളിൽ അമ്മയുടെ കൈവിടുവിച്ചോടിച്ചെന്നു ഞൊട്ടി നുണയുന്ന 5 വയസ്സുകരിക്കു അന്ന് നാണമറിയില്ലായിരുന്നു കാരണം അന്നവൾ അവിടെ അരുമക്കുഞ്ഞായിരുന്നു..

മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു പുളിവടിയുമായി അച്ഛൻ ഇളം തിണ്ണയിലില്ല.., 'അമ്മ കലപിലാ ശബ്ദവുമായി അടുക്കളയിലും, മുത്തശ്ശിയുടെ കട്ടിലിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്,, ആ റേഡിയോ ഇപ്പോൾ വർക്ക് ചെയ്യില്ല, പകരം കുഞ്ഞുമോളക്ക വാങ്ങിയ ഒരു ബ്ലാക്ക്‌ ആൻഡ് വൈറ്റ് ടിവി പതന്പുറത്തുണ്ട്...

അങ്ങേ അറ്റത്തേ കട്ടിലിൽ 'അമ്മ ഉറങ്ങുന്നു ഒരു ചേമ്പിൻ തണ്ടുപോലെ വാടിതളർന്ന്..

സുന്ദരിയായിരുന്നു എന്നേക്കാൾ ഒരുപാട്..

വെറുതെ ചിരിച്ചു, എഴുതി തീർന്നതുകൊണ്ടാകാം ഡയറിത്താളുകൾ താനേ മറിഞ്ഞു.. മന്ദാരത്തിനു ചുവട്ടിൽ വളത്തുവശത്തു അച്ഛൻ, ഇടതു അച്ഛമ്മയും വല്യച്ഛനും...,

കയ്യിലെ മോതിരത്തിൽ തരിപ്പിടിച്ചു വെറുതെ ചിരിച്ചു,,,

നാളെ ചിട്ടി അടയ്ക്കണം, അമ്മയെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകണം, വീട്ടിലേക്ക് സാധനങ്ങൾ  വാങ്ങണം,അതിനൊക്കെ നാളെ എങ്ങനേലും കാശും വേണം.., അക്ഷരങ്ങൾ ഏഴുതിക്കൂട്ടിയാൽ കാശു കിട്ടില്ലല്ലോ, ഓർമകളും അതു കൊണ്ടുതരില്ലല്ലോ..

അച്ഛൻ കാണുന്നുണ്ടോ.., അച്ചമ്മേ സൂര്യൻ വലുതായി കെട്ടിക്കാൻ പോന്ന പെണ്ണായി...